و علی الارواح الّتی حلّت بفنائک

فرا رسیدن ایام عزاداری سرور و سالار شهیدان حضرت امام حسین ( ع ) تسلیت باد

باز ديشب دوباره از كوچه تنگ وتاريك خاطرها قدم زدم

دوباره ياد ت اومد تو ذهنم وپيش خدا از تو دم زدم

دوباره يادم اومد اون لحظه هاي بي كسيم با تو بودن

زير بارون ترانه اي از عشق تو سرودن

گمونم قلب تو درياست هنوزم به يادم هستي

ميدونم تو هم غريبي حالا هر كجا كه هستي

تواگه صدامو ميشنوي بدون دلم تنگه برات

بگو تو هم هرشب به ياد من باروني ميشه گونه هات

بگو هنوزم دل تو طاقت دوري نداره

بدون هنوز شاخه هاي گل تو رو به ياد من ميياره

ديگه حتي قاصدك هم قصد هيچ راهي رو نداره

ديگه هيچكس نيست منو بفهمه سر رو شونه ام بذاره

چه غريبونه نشستم چشم به راهت تك وتنها

چه كنم وقتي كه تو نيستي منم ودنياي حرفام

هنوزم شاخه هاي گل تو رو ياد من ميياره

بغض وجودمو ميگيره اشگام رو برگاش ميباره

هنوزم شاخه هاي گل تو رو ياد من ميياره

اشگاي چشام قطره قطره واسه تو روي گونه هام ميبا ره

باز هم من برگشتم اونم چه بازگشتی اینقدر با تاخیر.

راستش خیلی وقته میخوام آپ کنم اما مشکلات به طور جدی گریبانم رو گرفته بود حالا نمیشه گفت آزاد شدم اما به هر حال وقت کردم مطلب جدیدی براتون ارایه کنم این یکی از جدیدترین شعرهای خانم صدیقه صنیعی که تازه چند روزه به من رسونده.

دستش درد نکنه. یه مژده هم بدم به علاقه مندان به این شاعره عزیز که پرسیدن چرا کتابشو چاپ نمیکنه کتابش تا آخر تابستون چاپ میشه که البته این شعر توش نیست.

راجع به این شعر بگم بیت اول را 1سال قبل از بقیه شعر سرود و پس از 1سال بقیه شعر جوشید و ادامه آنرا نیز سرود بخوانید ولذت ببرید.

منو شکستی صد بار      تا نشکنه غرورت

گفتی میخوام بسنجم       تو و دل صبورت

با اینکه قسمتم نیست     یه لحظه از حضورت

دوسـت نـدارم بـیفته     خـط به دل بلورت

  میرم برا همیشه  نمیتونم نمیشه

تمام قد پا میـشم          به پاس احترامت

از وقتیکه شنیدی       دلمو زدم به نامت

گرفتی از نـگاهم      عطر خوش سلامِت

اسمی دیگه نمونده     از من توی کلامت

   میرم برا همیشه  نمیتونم نمیشه

گفته بودی که با من    زلالـی ویـه رنـگـی

واســه پیــام قـلبــم    همیشه گوش به زنگی

جون منی و لیکن      به کام من شرنـگــی

چشمم نبینه هرگز      پات بخوره به سنگی

  میرم برا همیشه  نمیتونم نمیشه

گفته بودم چقدرخوب   تــوی دلـم جـا کـردی

بخواب توی دلم کـه    خوب جایی پیدا کردی

ولی شکـستـی آخـر    دلـی کـه رسـوا کـردی

آتیش زدی به هستیم   خـودت تمـاشـا کـردی

  میرم برا همیشه  نمیتونم نمیشه

جلو چشای خیسم        دل به یکی می بندی

اشکمو در میاری       به گریه هام میخندی

باز یار تازه داری؟    به کی علاقه منـدی؟

نو که اومد به بازار   مـنـو نـمـی پـسـنـدی

  میرم برا همیشه  نمیتونم نمیشه

تو مال من نـباشـی          دنیا میخوام نباشه

خون تو تنم می ماسه         زندگی ام می پاشـه

اگه یه روز بشنوم          میخواد ازم جداشه

دلم دیگـه میـمیـره        اون روز،روز عزاشه

  میرم برا همیشه  نمیتونم نمیشه

اگه که تا قیامت        مــنتظرم بــمونی

شعر و ترانه هامو     با سوز و دل بخونی

دامنمو بگــیری         تنگ دلت بشویی

بگی:بری،میمیرم    اینو خودت میدونی

  میرم برا همیشه  نمیتونم نمیشه

بوی تورو گرفته        کـل شـبانـه روزم

نذار که بیشتر ازاین       تو عشقتون بسوزم

فکر نکنی عزیزم       یک زن کینه توزم

میری ولی بدون که      دوسِت دارم هنوزم

  میرم برا همیشه  نمیتونم نمیشه

چه قشنگ خوند چاوشی و چه به دلم نشست و چه پر کشید این پرنده ۱۸ ساله

آهاي تو که به خوابي عميق و سرد رفتي تو قلبا سبز موندي اگرچه زرد رفتي
کنار خاطراتم با تو هميشه خندس طرحي که از تو دارم شبيه يک پرندس
شب وروز پيش مني تو هنوز پيش مني تو هنوز تو سفره دل درويش مني
شب وروز پيش مني تو هنوز پيش مني تو هنوز تو سفره دل درويش مني
هر جا که باشي خوبه روشن و بي غروبه غمي نداره تا هي به قلب تو بکوبه
تو اوج هر بي کسي هميشه سبز و زنده بدون دلواپسي پر بزن اي پرنده
شب وروز پيش مني تو هنوز پيش مني تو هنوز تو سفره دل درويش مني
شب وروز پيش مني تو هنوز پيش مني تو هنوز تو سفره دل درويش مني
آهاي تو که به خوابي عميق و سرد رفتي تو قلبا سبز موندي اگرچه زرد رفتي
کنار خاطراتم با تو هميشه خندس طرحي که از تو دارم شبيه يک پرندس
شب وروز پيش مني تو هنوز پيش مني تو هنوز تو سفره دل درويش مني

اي زمان كودكي يادت بخير

وه چه آسان گم شدي توي غبار

مثل برق آمد مثال باد رفت

روز و ماه و سال و پاييز و بهار

آن زمانها گاه چشمم ميدويد

روي بال نازك سنجاقكي

زندگي چون آب پاك وساده بود

اي به قربان زمان كودكي

دوست دارم باز همراه نسيم

باد اقتد توي چين دامنم

در كنار چشمه،پاهايم در آب

دست يك همسال،گرد گردنم

دوست دارم مثل آهو بچه ها

بازهم بازي كنم در سبزه زار

اي زمان كودكي يادت بخير

چار فصلت بود همرنگ بهار

لحظه اي برهم گذارم ديده را

تا مگر آيي به خوابم بچگي

تا تو رفتي همچو خواب از چشم من

من دگر از غصه آبم بچگي

قراره ۱۰ فروردين دقيقآ تو تعطيلات عيد تيمهاي بزرگ پرسپوليس و استقلال با اون همه طرفدار و اون همه دبدبه و كبكبه بازهم برن سراغ هم . خدا ميدونه اين بار چي ميشه.شما ميدونين؟